Terug

Van soepstengel naar 5 gangen-diner

Naam: Amanda Wams

Leeftijd: 28 jaar

Onderneming: Tempo Giusto Coaching & Training

“Dat loondienst niets voor mij is stond voor mij al vroeg als een paal boven water. Ik functioneer niet in loondienst, ik stik als ik geen creatieve vrijheid heb. Ik wil mensen bij de verlangens van hun ziel brengen.  Met Tempo Giusto, Italiaans voor ‘het juiste ritme’, heb ik die mogelijkheid.  

Omdat ik altijd al wist dat ik ondernemer wilde worden heb ik heel bewust keuzes in die richting gemaakt. Geld verdienen is best lastig in de sociale sector. De vraag was en blijft:  Hoe zorg ik ervoor dat ik de mensen bereik die ik wil bereiken en niet op een soepstengel blijf kauwen? Ik koos voor de minor Social entrepeneurship tijdens mijn studie Culturele en Maatschappelijke Vorming.  Daar werkte ik met coaching van een ervaringsdeskundige docent en mijn medestudenten aan mijn business- en verdienmodel.

De financiële kant van het ondernemerschap vond ik in het begin eng. Wat durf je te vragen? Hoe zorg je voor continuïteit van je inkomsten? En voor een soepele cashflow? Wat als je ziek wordt? Op vakantie gaat? Oud wordt? Hoe regel je belastingzaken? Ook mensen in mijn omgeving wezen mij op de financiële risico’s.  Ik woon samen. We hebben elkaar nodig om naast de vaste lasten ook nog te kunnen eten, dus mijn partner wilde wel even weten hoe ik dacht het financieel rond te breien. 

Hoewel risico nemen inherent is aan ondernemerschap, wil ik mijn geldzaken natuurlijk op orde hebben. Ik regel mijn geldzaken zoveel mogelijk zelf. Ik offereer en factureer zelf. Belastingzaken vind ik ingewikkeld. Gelukkig krijg ik informele hulp van iemand die daar verstand van heeft.

Tijd is geld als ondernemer. Niet werken is dus geen geld. Als kleine zelfstandige ben ik tegelijkertijd bezig met uitvoeren en acquisitie voor nieuwe opdrachten.  Tot nu toe heb ik, dankzij veel te investeren in mijn netwerk, nog nooit zonder opdracht gezeten. Maar dat biedt geen garantie voor de toekomst. Bovendien realiseer ik mij dat ik mijn financiën niet altijd zelf in de hand heb. Bijvoorbeeld wanneer een opdrachtgever niet op tijd betaald, of ik overvallen word door ziekte.

Dus heb ik geld apart gezet als buffer. Daarvan kan ik in ieder geval drie maanden mijn vaste lasten doorbetalen als er onverhoopt een keer iets misgaat. Ik heb gekeken naar verzekeringen voor ziekte en arbeidsongeschiktheid, maar die zijn zo duur dat ik er bewust voor gekozen heb die niet af te sluiten. Mijn pensioen voelt nu nog als een ver-van- mijn- bed-show. Ik weet dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn boterham op mijn oude dag, maar het heeft op dit moment nog geen prioriteit.

Ik geloof heilig in de kracht van positiviteit. Ik luister niet naar andermans angsten maar vertrouw op mijn intuïtie, kennis, kunde en netwerk.  Als je je als ondernemer omringt met mensen die je positieve energie geven, vergelijkbaar over dingen denken en je uitdagen om uit je comfortzone te komen, dan beland je in een opwaartse spiraal. Het geld komt dan vanzelf!”