Terug

Pak wat je pakken kunt!

Naam: Kirsten Deelen

Leeftijd: 21 jaar

Nadat ik mijn opleiding Culturele en Maatschappelijke Vorming had afgerond  aan de Hogeschool Rotterdam wilde ik meteen aan de slag. Thuis zitten is niks voor mij. In september was ik afgestudeerd en in november was ik aan het werk. Ik ben er drie maanden uit geweest. Dat had niet langer moeten duren, ik zou me dood vervelen. Die drie maanden heb ik goed benut. Ik ben actief op zoek gegaan naar vacatures, en met succes!

Ik wilde na mijn studie gelijk werken omdat mijn motivatie om te studeren minder werd, ik was immers in mijn laatste jaar en kon niet wachten om ‘echt’ aan de slag te gaan. Ik wilde ook graag sparen voor allerlei zaken zoals een huis. Om mij dat te kunnen veroorloven was werken natuurlijk noodzakelijk.

Ik heb internet, kranten etc. afgestruind op zoek naar vacatures. Daar kwam ik een vacature pedagogisch medewerker tegen, ik ben gaan solliciteren en werd aangenomen. Ook al ben ik niet opgeleid tot pedagogisch medewerker, sluit deze functie goed aan bij mijn opleiding. Ik kreeg eerst een contract voor drie maanden, dat is nu verlengd met een half jaar.

Het zou kunnen dat mijn contract daarna niet meer verlengd wordt. Ik kijk daarom weleens naar vacatures om een alternatief te hebben. Of wie weet doe ik daarna wel nog een opleiding of cursus. De tijd zal het leren!

Ik hield al in mijn achterhoofd dat ik na mijn opleiding niet meteen een goed contract aangeboden zou krijgen. Dat vond ik ook niet erg, want het gaat erom dat ik ervaring opdoe en dat ik leer hoe het is om in een organisatie te werken. Je moet ergens een start maken.

In bepaalde mate vind ik mijzelf economisch zelfstandig. Ik betaal grotendeels mijn eigen rekeningen en ik heb mijn studie zelf betaald. Voor een huis heb ik wel een partner nodig die mij financieel daarin kan steunen. Op dit moment heb ik een contract waarmee ik niet genoeg verdien om economisch zelfstandig te zijn. Ik hoop dat in de toekomst wel te bereiken door ervaringen op te blijven doen.

Met mijn pensioen ben ik nog niet bezig. Vanaf mijn 16e heb ik een spaarrekening, ik spaar voor ‘grote’ dingen zoals mijn rijbewijs, auto en vakantie. Pas als ik dat allemaal heb, werk ik toe naar mijn pensioen.

Wat ik belangrijk vind is dat je alle kansen met beide handen moet aanpakken. Ook als het gaat om een startersfunctie onder je niveau. Je mist anders een kans om je positie op te bouwen. Zeker in sectoren waar het nu wat slechter gaat is het van belang dat je geen kansen voorbij laat gaan. Je kunt erin groeien, het heeft alleen tijd nodig. Pak wat je pakken kunt!